Dr. Levent Altunay Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği
  • 0 Yorum
  • 2019-11-12
  •  

Yenidoğan ve Bebeklik Döneminde Gastroözefageal Reflü

Gastroözefageal reflü (GÖR) mide içeriğinin yemek borusuna geri kaçışı olarak tanımlanmaktadır. Ebeveynlerin endişesine ve bebeklerin gereksiz yere birçok kez muayene olmasına neden olur. Bebeklik çağında ve tüm yaş gruplarında beslenme sonrası sıkça görülen ve genellikle yaşamın ilk 6-12 ayında kendiliğinden düzelen fizyolojik bir durumdur. İki yaş altındaki sağlıklı bebeklerde fizyolojik GÖR genellikle semptomatik olup rejurjitasyon (mide içeriğinin ağıza gelip bebeğin geri yutması olayı) karakteristik bulgusudur. Birçok bebekte tekrarlayan rejurjitasyon dışında dikkat çekici bir bulgu yoktur. Eğer bebekte yeterli kilo alımı ve beslenme süreci varsa, anormal bir huzursuzluk hali gözlenmiyorsa bu bebek basit GÖR olarak değerlendirilir.

Gastroözefageal reflü hastalığı (GÖRH) ise yetersiz kilo artışı, özefajit (yemek borusu yüzey tahrişi) ve eşlik eden solunum sistemi bulgularının olduğu klinik tablodur. Yani Gastroözefageal reflü (GÖR) ile Gastroözefageal reflü hastalığı (GÖRH) farklı durumlardır.

Tanısal yaklaşımda birçok tanı metodu kullanılmakla birlikte etkili bir yöntem tanımlanamamıştır. Gastroözefageal reflü hastalığı (GÖRH) düşünüldüğünde ilk yapılması gereken hastanın ayrıntılı ve fizik muayenenin tamamlanmasıdır. Özefageal pH monitorizasyonu (yemek borusu asit düzeyi ölçümü), radyolojik ve endoskopik incelemeler gibi tanı metodlarına NADİREN başvurulur.

Destekleyici yaklaşımlar; kıvamlı beslenme, pozisyonel beslenme şekli, beslenmeden süt, soya gibi öğelerin çıkarılması ve ebeveynlerin mevcut problem konusunda bilinçlenmesini içermektedir. Birçok hastada ileri tetkike ve antasit/alginat, H2 reseptör antagonisti, proton pompa inhibitörü veya bu tedavi unsurlarının kombinasyonuna gerek duyulmamaktadır. Cerrahi tedaviye çok nadiren başvurulur. Bununla birlikte bebeklik döneminden itibaren sebat eden semptomları olan ve GÖRH tanısı ile izlenen hastalara çocukluk yaş grubunda cerrahi tedavi gerekebilir.